Awa Malqoçi

Malqoç de awe çinê biya. Apê rê piyê mı biyo, şiyo, awe Hakıs ra arda; amê, şiyê Kuzur ra arda. Eve gaun’a bar kerda, eve mesku awe arda çêu. Şiyêne deru de rovar kerdêne.

Awa Malqoçi
Awa Malqoçi

Malqoç de awe çinê biya. Apê rê piyê mı biyo, şiyo, awe Hakıs ra arda; amê, şiyê Kuzur ra arda. Eve gaun’a bar kerda, eve mesku awe arda çêu. Şiyêne deru de rovar kerdêne.

Cı ra Khaliyê Hemedi vatêne, apê piyê mıno. Rozê hewn vêneno, hewn de mordemekê ro hêrdısesıpê vano ke, “Khali, na manga xu’ya sure bıde mı, bınê dare de qilıkê awe dan to.” Cı rê ca ki beli keno. Hewnê xo qesey nêkeno, cêniya xo raa Heqi de zof ramaniye bena. O gırêdae beno, qesey nêkeno. Vano, “nıka ke qesey bıkerine, bena, sare bırrnena.” Sewa bine oncia hewn vêneno, oncia mordemeko kokum vano, “Khali, a manga xu’ya sure bıde mı, bınê a dare de qilıkê awe dan to.” Xo xo de vano, hewno, mı diyo; se ke vajine, xanıme manga sare bırrnena. Xanıme ki waa Ap Aliyê Doy biya. Çêna apê xo arda.

Sewa hirêyine oncia ayni hewn vêneno, mordemek vano, “Dana bıde, nêdana, kemera tü’ya bıni vezenu ro ser, iyê seri ken bın.” Perreno we, cêniya xo vana,

“Pısmılay, lazê api, se bi, to hewn di?”

“Ya” vano “mı hewn di.”

“Ma” vana “qesey bıke.” Vano

“Hewn de hirê sewê ke pêsero nia na hewn vinen. Mordemê ro kokım mı ra vano, ‘manga hu’ya sure bıde mı, bınê dare de qilıkê awe dan to’.” Cêniya xo vana,

“Çê vêsae, ma itha ra some, Hakıs’a Hêniyê Kilişi ra awe ame; ma, qilıkê awe dano ma, ma rê besa.”

(Hêniyê Kilişi Hakıs de rızna, talan kerd, hurendi de dukani vıraşti). Vana, “Kamıji dara?” Vano, “Fılan dara.”

Cêniye sona, desınde çılu vırazena, veng dana pêra xo, vana,

“bêrê, Bava Khali hewn diyo, manga sare bırrneme.” İnam nêbenê, vanê,

“O pexilo, o sare nêbırrneno.” A ki lerze kena ke bêrê, derhal sare bıvırrnê. Vana,

“Çê vêsae, kemera bıni vezeme ser, iyê seri keme bın, serva jü manga. Nıka manga, Heq gukê dae na bine de ki dano, sıtê dae na manga bine de ki dano. Sare bıvırrne, cao ke to ra vato, uza rade, awe vejina. Cao ke vanê awe vejina.”

Nia polıkê çermal bi, khewe kerdêne, mal werdêne, oncia biyêne khewe. Çılu fina ra cı, manga ana tever, benê a hurendi, sare bırrnenê. İyê bini ki kelu benê, vosnu benê, sare bırrnenê. Awe dewe de vejina, awe ardene ra xeleşiyê.


Vanê, “Khali koti va ke, bıkıne?” Khali tarif keno, nejdiyê hirê metroy kınenê, awe vejina. Tenêna kenê xori, jê tendure gılorık danê ra, coro awe erzena ser. Na rae ki, paç ra dorme rındek şiax kenê ke awe zolol bêro. A awe gosta ra, esta tever, a zalale esta ser, o goşt a awe de poto.

Dewe ra mordemê şiyo Hakıs, meske kerda pırre, amo Nisanunê Oli. Jüyo Karsanızı ki amo, şiyo Dêriye, dota amo, eke Malqoç de zelemela, bervenê. Veng dano cı (Sadıqo Karsanız),

“Bavaêne, se biyo; Bavaêne se biyo??” Vanê,

“Thawa çino. Khali hewn diyo, do ra, awe diya, xorê ivadet kenê.” Veng’a cı danê, vanê,

“Bê, qırva’ bure!”

Sono, qırvanê xo weno, yê bini ki kal danê cı. Terkneno, sono Nisanunê Oli de, Khalık Phıtali ra rastê jüvini benê, vano,

“Bava Nesemi, ez test de merdune.” Vano,

“La-lao, domonê mı test de çê de qır benê. Tıya sona Hêniyê Kilişi, vırêniya to dero, awe sımena.” Vano,

“Bava, to koti ra na awe arde?” Vano,

“Hêniyê kilişi ra arde.” Vano,

“Bava, tı ve wayirê xo kena, na Nisanu kena, ez test de merdune.” Nêvano, Malqoç de awe vejiya, qırva’ kerdo.” Vano,

“Mı Keskeware de tenê soji qarmeşi werdo, uza u itha bine têsa’, awe bıde mı.” O nia nano kemer’a, ver de vındeno, vano,

“Fekê meske rake, tenê bısıme.” Vano,

“Heni nêbeno, tı vera weda, ez bêrine hurendia to ke bısımine.” Se ke vera vejino, sono, dı-hirê gepi sımeno, a qult awe verdano kurnıka Nisanu, verdano uza. Vano,

“Buko, Heq belaê xo ve to medero; ma uza ra kerda phoşti, arda itha, jê roştia çımê xo. Ça verdana de?” Vano,

“Pirê mı awe Malqoç de veta.”
“Buko, çê vêsae, Khaliyê Aliyê Kudi de warê to mesano! Jüru meke, eve jüri memıre! Malqoç zıp-jüao.” Vano ,

“O wayirê to Kud bo ke, ez dota amune, awe veta, uza qırvan sare bırrnê. Bava Khali hewn diyo, bınê yê darunê bınênu de do ra, awe veta. Qırvan ve a awe poto. Tı itha ra na awe kena phoşti, bena, se kena?” Keno ra, verdano uza. Vano, “Heqo fekê to sero, zoti mede!”
O kuno Nisanunê Jêle, no ki kuno vıradê Mazra Sure. Veng dano cı, vano,

“Sadıq, Sadıq; ero buko, to xora awa mı verda de, ez zoti to ro nêdan. Eke raşti awe nêvejiya, ez xorê racêri, Hêniyê Kilişi ra xorê meska xo pırr kerine, biarine.” Vano,

“Pirê m’, so; eke awe çinê biye, Heq ver de wad bo ke, qatırê mı esto; to rê awe bar ken, orojia Kurderi de rusnen.”

 

 Çıme: Xal İmam AKMAZ 2017. Gujige, Ostomol.

Nuştoğ: Veli Kişioğlu