Sunay Demircan: Esqê qerğaz u pêçeke

Ae va ke ‘kam bıbo, tıya mı ana, bıraê mın‘o rındek!’. Mı aede alaqune xo ke esq koti biyo

Sunay Demircan: Esqê qerğaz u pêçeke

Nae ra howt - heşt serri ravê bi, ma baxçe de dahowtae lêeka qerğaze nê de. Mı nia da ke, bınê koka lêu de haê perrê kheweyê qıjkeki (rındeki) vejinê. Se ke doman (phıt) zerrê maa xo ra sarê xo gıran gıran vezeno tever, i ki herre ra (wele ra) heni vejiyêne. İnu ke roşti diyêne, çıturi ki i reştêne çêf u esq.
Mı va ‘masala, masala, nezer ra düri bê!’
Mı keratu ra (bêmırodu ra) zaf has kerd. Mı owe dê cı, ez qaytê cı biyune, to ra sa vajine, heni zonena ke hergı jü ewlado.

Roji vêrdi ra, reyê mı nia da ke, ni pêçeki biyê. Ni püloşiyay lêunê mınê qerğazu. Mı va, ala reyê na kar de nia de, dêma ke pia benê pili.
Jü dostê mı ame, va ke ‘pêçeke esasen manê esqi dera’ (seveta pêçeke vanê, esqa)
De, bê-so uza ra!
“Helbet ma ki zoneme ke pêçeke Eravki de aşaqa’wa, manê xo jüvini ro püloşiyaena.”
Dêma ke pülosnaene ra rındeke (titkıne) kuna kar.. Jê vatena tüyo.. Tı şikina ‘ısq’ ki vazê..

Roji tenêna vêrdi ra, qerğazu tholbusıki kerdi ra. Pêçeki tholbusıku de qariyay, püloşiyay pıro, i pêro qap kerdi. Qoze lêe koke ra heta en gılo serên teslimê pêçeke biye.
Verva na esqi, ez biyune wertağê figanê lêe, u hurendia xo ra heni mendune.

Axx axx, ne tı pers ke, ne ki ez vajine, se bi. Ma ke vatêne ‘esqo’, vatêne ‘sewdawa’ ke, hama a pêçeka namussıze dest kerd cı ke gonia lêa qerğaze astunê lêe de jüa kero.
Mı nia da ke lêa ma hal-ustıne ra kuta, honde ke jü ostık, jü postık menda.
Dostê mı ame, va ke ‘Ee, esq niaro, gereke tı xo teslimê esqi bıkerê ke, zerrê i teslimêti de rovılêşiyê, bıvêrê’.
Mı va ke ‘Memed, tı hesnena?, ezo zövina raştiye ra veng dan’
Ey va ke ‘ferqê xo çino ke, hurdımêna ki jê jüviniê; to ke rınd nia da, vênena’
Mı va ‘no budela koti ra ame, mı de vejiya!’
Ez ke dest pa menine, qerğazê mı benê huşki.
Ez şiyune, mı pêro ruçıkıti, eşti. Hona ke lêunê mın‘ê feqıru hevê solıx guret
Esq biyo, teww!

Roji vêrdi ra, sewi vêrdi ra, namussız aqılê mı ra nêvejiya.
Ez jüqanar fikırin, mı perri cıra kerdi, hama koka ae hona hard dera.
Mı çıturi fam nêkerd, ya koka ae daêna xori şiya, ca do xo? Ya verêniye ra daêna qewetın yena? Ya?..
Ez damis nêbiyune, şiyune ke, çı bıvênine: qaltağa namussıze jü lonıke diya, cı ra vejiya tever, püloşiya lêa ma ro.
Mı zuqmate koke ra cıra kerde, vete, eşte.
Mı hona ke va ‘oxx’, xori xori.
Ez eve zerrehonıkiye amune çê.
‘Erê zerrehonıkiyê, no çı halo, serê to, kınc-kolê to pêro pêçekê’’.
Püloşina cı, püloşina cı.. Heqo!..
Ez şiyune, mı owe verdê ra xo ser, amune ke, a oncia werte dera. Ez damis nêbiyune, voştune boston, a zuqmate her ke şiya, daêna biya qewetıne, daêna çip püloşiya lêe ro.
Mı va ‘toxımunê na têlmase gumano ke mirçıki anê’.
Ey va ke ‘xo meqefelnê, no esqo, eve ruçıkıtene nêşkina vezê’.
Mı va ‘sa u so ra qesey meke, lêe hawa mırena!’
Ey va ‘pê se kena, ca verde, bımıro!’
Ey vengê zerrê mı, xo bıbırne.

Mı dina perey xerc kerdi, lêu sero qefeso têlên da vıraştene ke theyr - meyr mêro.
Mı herre (wele) ki rındek kerde pake, ne koke, ne pelge, ne ki toxım!
Rêça botbiyaiye - noletmiye memano!
Serê qefeşi de ki, jü haceta elektronika ke sinyal kena vıla, theyru pernena, mı monte kerde.
Oxx, eve zerrehonıkiye cêrune ra çê.
Ezo cıle ra ke uştêne ra, mıno vatêne ‘endi nêvejina’; eve nornaisê ‘pêçeka noletmiye’ mıno riyê xo şütêne; mıno ke zeytun cütêne, huiyêne, vatêne ‘çıturi vejiyo, eke xırta, endi vejiyo!’; mıno ke çay fırr kerdêne, vatêne ‘tı qediya, erê, qediya, noletmiyê, mı koka to eşte ra ser’.
Feqet oncia vejiye, cunısbiyaiye!
Mı va ‘na bêserefe, na xaina weteni, na dolê gewıri, toxımunê na dısmena namuşi lulıki kırrısnenê. Qefesê theyru sero gereke têlê mêsu vırajime’.

Mı aqılê xo cınıt khavanozê qururi ro, vet. Mı eve topu têlê mêsu hêrnay, serê lêu jê oda qapan kerd. Hona ke mı va ‘dina biya, dina esta!’
Heta ke ez şiyune çê, rae ra mı mırdia leqê xo pê pêçeke kerdi.
Şiyune, diwan sero merrediyune ra, mı çımê nay pêra, pêra nênay ke, a noletmiye perrê çımê mı. Mı têlefon guret xo dest, pimapençi Husni hostay rê têl kerd, mı va ‘hosta, mevınde, bıvoze, bê, zaf karo gırs esto, bostono ke esto - çino, eve cam qapan keme’.
Serra bina usar, lêy biy huşk u holi, honde ke biy mini. Pêçeki her ke şi, biy khewey, vilıki kerdi ra. Biyune çewt, mı va ‘khelmizınê, kamo to ano ita?’. Ae va ke ‘kam bıbo, tıya mı ana, bıraê mın‘o rındek!’. Mı aede alaqune xo ke esq koti biyo.

 

Hêkate : Sunay Demircan
Çarnais : Veli Kişioğlu & Yenok İdris Solmaz